Konuşma fonksiyonu rehabilitasyonu, çene hareketlerinin yanı sıra dil, dudak ve yumuşak damak kaslarının da eşgüdümünü gerektirdiğinden çok disiplinli bir yaklaşım ister. Değerlendirme aşamasında konuşma terapisti iş birliğiyle hastanın artikülasyon bozuklukları, ses çıkışındaki nadiren çene pozisyonundan kaynaklanan gecikme veya bastırılmış harf telaffuzları incelenir. Bu bulgulara dayanarak, rehabilitasyon sürecinde önce temel çene pozisyonlama egzersizleriyle mandibulanın nötr hattı pekiştirilir; ardından ses çıkarımında önemli rol oynayan l – t – d gibi ünsüzleri içeren tekrarlı hece çalışmaları yapılır. Dil kaslarının koordinasyonunu desteklemek için dilin damak, diş sıraları ve yan yanak bölgelerine çeşitli direnç egzersizleri uygulanır. Dudak kaslarının kontrolünü güçlendirmek amacıyla pipetle içe‑dışa hava üfleme ve balon şişirme gibi aktiviteler eklenir. İleri aşamada, konuşma terapistinin rehberliğinde, cümle ve hikâye anlatımı pratikleri ile çene‐dil‐yüz kaslarının senkronizasyonu pekiştirilir. Tedavi boyunca hastanın ses kayıtları alınarak ilerleme objektif olarak izlenir ve gerekirse AAA (ağız–yüz–baş) pozisyonlama splintleriyle mandibular destek sağlanarak hem konuşma kalitesi hem de çene eklemine binen yük dengelenir. Böylece hem mekanik hem de nöromusküler adaptasyonlar uzun vadeli olarak optimize edilir.
