Konservatif yöntemler ve davranışsal terapilerle yeterli rahatlama sağlanamayan vakalarda invaziv olmayan yöntemlere geçilir. Kas aktivitesini doğrudan azaltmak için masseter ve temporalis kaslarına uygulanan düşük doz botulinum toksin enjeksiyonları, gıcırdatma sıklığını ve şiddetini belirgin biçimde düşürür. Farmakolojik destek gerektiğinde kısa süreli kas gevşeticiler, düşük doz benzodiazepinler veya günden güne kullanımda dikkatli olunması gereken triseptik antidepresanlar reçete edilir. Çok ileri vakalarda, diş dizilimini koruyacak şekilde planlanmış ortodontik ayarlamalar veya prostodontik rehabilitasyon ile oklüzyon normalizasyonu sağlanır; böylece bruksizmin kaynağına yönelik uzun vadeli bir düzenleme yapılır. Bu süreçte multidisipliner bir ekip—diş hekimi, fizyoterapist ve gerekirse psikiyatrist—hastayı düzenli olarak izleyerek hem çene eklemi hem de kas sisteminin dengede kalmasını sağlar.
